Nasz serwis społecznościowy będzie różnił się w stosunku do tych, które widzimy na co dzień (Facebook, nk) głównie tym, że będzie wspierany także poprzez sieć hot-spotów. Różnica ta nie powinna raczej wpłynąć znacząco na wybór techniki w jakiej będzie zrealizowany sam serwis. Dlatego z pewnością warto przyjrzeć się stosowanym technikom przy budowie tego typu portali, aby poznać ich wady i zalety.
Aby stworzyć pełnoprawny system dla jakiegokolwiek serwisu internetowego potrzeba oczywiście kilku podstawowych rzeczy. Pierwszą jest domena, drugą serwery, trzecią sam system portalu, zaś w naszym przypadku ostatnią – hot-spoty. Jeśli chodzi o dwie pierwsze to nie ma się na tym etapie nad czym za bardzo rozpisywać. Zakup domeny będzie zależał ilości pieniędzy jakie nasz zespół zdecyduje się na nią przeznaczyć, a to będzie treścią jednego z kolejnych podpunktów.
Do projektu witryny internetowej można podejść w dwojaki sposób: zatrudnić web-developerów, którzy napiszą dla nas cały system (albo zlecić to firmie specjalizującej się w tej kwestii) lub skorzystać z CMS – gotowego systemu zarządzania treścią.
Jeśli chodzi o CMS to na rynku jest ich masa. Nie sposób nie wspomnieć o bardzo podstawowej ale popularnej Joomli, która jest dość łatwym w obsłudze systemem. Łatwo można ją zainstalować oraz zarządzać. Dlatego często wykorzystywana jest ona do tworzenia prostych portali, przez początkujących użytkowników. Jej niewątpliwym atutem jest to, iż jest dostępna za darmo. Innym dość popularnym systemem zarządzania jest Zikula, który występował niegdyś pod nazwą PostNuke. Zikula podobnie jak Joomla także jest systemem darmowym, jednak jest już znacznie bardziej zaawansowana. Ostatnim dość ciekawym systemem jest WordPress. CMS ten specjalizuje się w tworzeniu blogów. Jego zaletą jest prostota i dość duża elastyczność. Ogólnie, systemów zarządzania treścią jest mnóstwo. Bardziej zaawansowane są oczywiście płatne. Wszystkie mają jednak podobną ideę. Mają służyć prostemu wdrażaniu serwisów internetowych poprzez oferowanie możliwości jego stworzenia praktycznie bez znajomości takich języków jak HTML, PHP, CSS, JavaScript czy samej Javy. Wszystko praktycznie można „wyklikać”.
Przeglądając strony stworzone w dostępnych na rynku CMSach do gustu przypadł mi Drupal. Od strony użytkownika strona wygląda schludnie, ładnie, zaś linki są proste. Jeśli chodzi o Joomlę, to w niej przypadku linki do podstron zawsze były skomplikowane i niezrozumiałe dla normalnego użytkownika, co uważam za minus. Innym dość prostym systemem zarządzania treścią opartym na modułach jest jeszcze PHP-Fusion. Dla systemu tego, dla ułatwienia, można znaleźć nawet gotowe szablony stron internetowych możliwe do wykorzystania. Są one dość ciekawe, zaś strony zbudowane przy pomocy tego systemu proste i w miarę atrakcyjne.
Przeglądając strony stworzone w dostępnych na rynku CMSach do gustu przypadł mi Drupal. Od strony użytkownika strona wygląda schludnie, ładnie, zaś linki są proste. Jeśli chodzi o Joomlę, to w niej przypadku linki do podstron zawsze były skomplikowane i niezrozumiałe dla normalnego użytkownika, co uważam za minus. Innym dość prostym systemem zarządzania treścią opartym na modułach jest jeszcze PHP-Fusion. Dla systemu tego, dla ułatwienia, można znaleźć nawet gotowe szablony stron internetowych możliwe do wykorzystania. Są one dość ciekawe, zaś strony zbudowane przy pomocy tego systemu proste i w miarę atrakcyjne.
Drugim podejściem do tematu tworzenia portalu jest, jak wspomniałem wcześniej, zbudowanie go od podstaw. Każdy z dużych serwisów społecznościowych tak właśnie postąpił, choć być może w pierwszych wdrożeniach używano CMSu. Przykładem może być bardzo popularny serwis, jakim jest nasza-klasa, która początkowo była bardzo prosta. Prostota dotyczyła zarówno systemu webowego, jak i dość ubogich serwerów, przez co serwis na początku zmagał się z problemami technicznymi. Dopiero później zdecydowano się na profesjonalną rozbudowę portalu. Innym przykładem serwisu z kodem zbudowanym od podstaw jest wykorzystywany przez nas na DGWT Facebook. Serwisów tego typu jest dużo, zaś każdy z nich cechuje przede wszystkim indywidualne podejście do użytkownika, unikatowe pomysły i rozwiązania. Zwiększa to znacznie konkurencyjność, co jest niemożliwe do zrealizowania przy pomocy CMS, które udostępniają zazwyczaj standardowe możliwości. Ważną cechą dużych serwisów społecznościowych jest posiadanie przez nich API. Posiada je zarówno FB, Twitter jak i YouTube. Mechanizm ten, możliwy do zaimplementowania jedynie w systemach tworzonych przez profesjonalne zespoły programistów jest ważny dla użytkowników telefonów komórkowych. Dzięki temu można stworzyć różnorakie aplikacje zależne od terminala, które udostępniają usługi serwisu. Także prostsze telefony (nie smartfony) mogą wtedy korzystać z części funkcjonalności serwisu.
Kolejnym elementem, jaki będziemy potrzebować do uruchomienia portalu to serwer. Na początku można skorzystać z płatnego hostingu, jednak później będziemy musieli zapewne kupić własny sprzęt. Ciekawym rozwiązaniem, na które natknąłem się niedawno na stronie http://superhost.pl/ są serwery wirtualne. Jest to część serwera dedykowanego, którą można konfigurować do własnych potrzeb. Dostajemy pamięć RAM, zasoby dyskowe ale także zasoby procesora CPU. Jest to rozwiązanie pośrednie, przykładowo hosting można mieć już za 33 zł miesięcznie (najdroższy 1000 GB transferu miesięcznie), serwer wirtualny za 119 zł/mies (także lepszy), zaś dedykowany za ok 500 zł/mies. W przypadku serwerów wirtualnych oferowane są podobne miesięczne ograniczenia transferu jak w przypadku hostingu, jednak tutaj mamy gwarantowaną szybkość łącza internetowego oraz wydzielonej mocy obliczeniowej, co przekłada się na szybsze ładowanie strony. Z drugiej jednak strony posiadanie własnych serwerów wiąże się z koniecznością ich nadzoru, czego nie trzeba robić w przypadku prostego hostingu.
Kolejnym elementem, jaki będziemy potrzebować do uruchomienia portalu to serwer. Na początku można skorzystać z płatnego hostingu, jednak później będziemy musieli zapewne kupić własny sprzęt. Ciekawym rozwiązaniem, na które natknąłem się niedawno na stronie http://superhost.pl/ są serwery wirtualne. Jest to część serwera dedykowanego, którą można konfigurować do własnych potrzeb. Dostajemy pamięć RAM, zasoby dyskowe ale także zasoby procesora CPU. Jest to rozwiązanie pośrednie, przykładowo hosting można mieć już za 33 zł miesięcznie (najdroższy 1000 GB transferu miesięcznie), serwer wirtualny za 119 zł/mies (także lepszy), zaś dedykowany za ok 500 zł/mies. W przypadku serwerów wirtualnych oferowane są podobne miesięczne ograniczenia transferu jak w przypadku hostingu, jednak tutaj mamy gwarantowaną szybkość łącza internetowego oraz wydzielonej mocy obliczeniowej, co przekłada się na szybsze ładowanie strony. Z drugiej jednak strony posiadanie własnych serwerów wiąże się z koniecznością ich nadzoru, czego nie trzeba robić w przypadku prostego hostingu.
Ostatnim technicznym aspektem, jakim chciałbym poruszyć w tej wypowiedzi są hot-spoty, z których z pewnością będziemy w projekcie korzystać. Podstawowa, niewielka sieć hot-spotów już istnieje. W Warszawie jest ich około 280. O możliwości ich wykorzystania będziemy na pewno jeszcze dyskutować, jednak z pewnością na potrzeby stymulacji liczby użytkowników będziemy musieli zainstalować swoje hot-spoty w miejscach, w których ich teraz nie ma, a uznamy, że powinny tam być. Hot-spot jest niczym innym jak prostym routerem wifi w technice 802.11b/g. Zazwyczaj, jeśli chcemy dopuścić wszystkich użytkowników router ten pozostaje niezabezpieczony, aby każdy mógł się do niego podłączyć. Na rynku istnieje mnóstwo możliwości zakupu tego rodzaju sprzętu. Dla routera trzeba zorganizować także podłączenie do internetu w miejscu jego położenia, co nie powinno być jednak problemem.
Zapraszam do komentowania mojego wpisu. Ciekawią mnie szczególnie Wasze doświadczenia z systemami CMS. Sam niegdyś korzystałem dużo z Joomli przy tworzeniu dwóch prostych portali.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz